आठवणींची शिदोरी

नमस्कार, बऱ्याच दिवसांनी काही लिहायचा हा छोटासा प्रयत्न... निमित्त होतं ते 'भटकंती महाराष्ट्राची' ने मातृदिन विशेष आयोजित केलेल्या स्पर्धेचं.... स्पर्धा अशी की ' आपल्या आईसोबतची भटकंती/प्रवासाविषयी असलेली आठवण लेखनस्वरूपात पाठवायची' होती... अन आदल्या दिवशी रात्री हे लिखाण केले.. खरंतर झोपेत असल्याने काही चूका असल्यास क्षमस्व.... स्पर्धेसाठी आईसोबतची आठवण हा महत्वाचा मुद्दा असल्याने हा ५ दिवसांचा अनुभव थोडक्यात मांडला आहे... पूर्ण अनुभव मागे लिहिता लिहिता अर्धवट राहून गेला होता पण स्पर्धेनिमित्त का होईना थोडक्यात लिहिता आलं त्यासाठी अन मला ह्या स्पर्धेत  सहविजेती ठरवलं त्यासाठी 'भटकंती महाराष्ट्राची' टीमचे खूप खूप आभार... तर नक्की वाचा... आपल्या सूचना अन प्रतिक्रिया सर्व स्विकारल्या जातील... धन्यवाद.🙏🙏 बस...भीती...अन आईचं नेटवर्क... भटकंती... फिरणं... हे काय असतं... हे जेव्हा आपल्याला समजतही नसतं तेव्हापासूनच खरंतर आपल्या फिरण्याची सुरुवात झालेली असतेच...आणि तीही आपल्या आईमुळेच... हो खरं आहे.. विचार करून बघा..तान्हुल्या जीवाचं पोषण-रक्षण करताना ...

छायाचित्र सौजन्य : दुर्गेश महाजन सरतय वर्ष... काही तरी राहून जातय ... सरतय वर्ष... काही तरी राहून जातय ... कधीतरी... कुठेतरी....तुम्हांलाही असचं वाटतयं? बघा आठवून पहा...आपण कोणाची... की कोणी आपली आठवण काढतय.... सरतयं वर्ष... काही तरी राहून जातय... कधीतरी... कुठेतरी....तुम्हांलाही असचं वाटतयं? सर्वच बरोबर आहे की, चुकतयं काही... सरतयं वर्ष... की खरचं राहून जातयं काही.... कधीतरी... कुठेतरी....तुम्हांलाही असचं वाटतय? चित्र उतरले शब्दांत अनेकदा... तरी लेखणी ही आहेच रिती... आशीर्वाद तुमचा असाच राहो.. नव वर्षीही भरेल ही शिदोरी... सरतयं वर्ष... काही तरी राहून जातय... कधीतरी... कुठेतरी....तुम्हांलाही असचं वाटतय? आभार तर नेहमीच मानते... आज मागते माफीही... समजून घेतलं आत्तापर्यंत... पुढेही साथ द्याल का अशीही... सरतयं वर्ष... काही तरी राहून जातय... कधीतरी... कुठेतरी....तुम्हांलाही असचं वाटतय? नूतन वर्षाच्या तुम्हां सर्वांना खूप खूप शुभेच्छा...  अशीच साथ ह्या वर्षातही राहूदेत... खूप खूप धन्यवाद... - ...