आठवणींची शिदोरी

काय बोलू शब्दच नव्हते... तेव्हा मनात आणि डोळ्यांत अश्रूंशिवाय उत्तर नव्हते... वाटलं नव्हतं दिवाळी अशीही साजरी होईल... पाऊल टाकताच उठून बसले..  थकलेले पण तेवढेच आतूर डोळे... शुभ दीपावली म्हणून थरथरत्या हातांनी मिळालेला आशीर्वाद; खूप काही सांगत होता..  चेहऱ्यावरचा आनंद जणू रक्ताचं नातं शोधत होता....  काय बोलू शब्दच नव्हते... तेव्हा मनात आणि डोळ्यांत अश्रूंशिवाय उत्तर नव्हते... काय माहीत दिवाळी ते किती वर्षांनी साजरी करत होते.. केक कापताना ऐकू आला एक भाबडा आवाज... आजोबांनी प्रश्न केला...'मला पण केक मिळणार ना ?'................................. काय बोलू शब्दच नव्हते... तेव्हा मनात आणि डोळ्यांत अश्रूंशिवाय उत्तर नव्हते... गप्पागोष्टी झाल्या...मनातील अश्रू शब्दांमार्फत वाहत होते.... त्यांचे डोळे मुलं आणि नातवंडे यांच्यासाठी आसुसले होते.... काळजी घ्या, परत नक्की या...  अनामिक नात्याच्या हक्काने ते पुन्हां पुन्हां सांगत होते..... 'उभी का तू , बस ना इथे' आजोबा म्हणाले.... सहज म्हणाले मी, आजोबा तुम्ही खरचं आरामात बसा..काहीच...